ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

263

الطبقات الكبرى ( فارسي )

( 1 ) بوده است . ابان بن ابى عياش شنّى از قبيلهء عبد القيس بوده و حديث‌هاى او متروك و رها شده است . گويد عارم بن فضل و يحيى بن عباد هر دو از گفتهء حماد بن زيد ما را خبر دادند كه مىگفته است * سلم علوى ما را گفت كه خودم ابان را پيش انس ديدم كه مىنوشت ، عارم مىگويد پيش سرّاج و يحيى بن عباد مىگويد در گوشه پنهانى . مطر بن طهمان ورّاق او از مردم خراسان و در او ضعفى در حديث بوده است . حجاج مىگويد ، از شعبه شنيدم كه مىگفت مطر وراق مىگفت اينان نيكو حديث كرده‌اند و گفت ابو تياح از ابو قدّاك براى ما حديث كرد و همين جا اشتباه كرد كه منظورش ابو وداك بود . ابو عشراء دارمى نامش اسامه و نام پدرش مالك بن قهطم بوده است ، برخى هم گفته‌اند نامش عطارد و پسر برز بوده است ، او عربى صحرانشين بوده كه در حضر كه جايى در راه بصره است ساكن بوده است ، او ناشناخته است و او را حديثى است و حماد بن سلمه از او روايت كرده است . يزيد بن حازم ازدى از شاخه جهضم است و كنيه‌اش ابو بكر و ان شاء الله مورد اعتماد بوده است . وهب بن جرير بن حازم ما را خبر داد كه يزيد بن حازم در پايان سال يكصد و چهل و هفت و آغاز سال يكصد و چهل و هشت در گذشته است .